Luiz Felipe Scolari: Biografia Luisa Felipe Scolariego, trenera piłki nożnej

21

Luiz Felipe Scolari, powszechnie znany jako Felipão, to jeden z najbardziej utytułowanych brazylijskich trenerów piłkarskich. W styczniu 2026 roku będzie obchodził 77. urodziny, a jego bogata kariera obejmuje pracę z wieloma klubami na całym świecie oraz prowadzenie reprezentacji narodowych. Jest on nierozerwalnie związany z piątym w historii tytułem Mistrza Świata dla Brazylii, zdobytym w 2002 roku. Scolari, posiadający również włoskie obywatelstwo, aktualnie pełni funkcję dyrektora technicznego w brazylijskim klubie Grêmio, co świadczy o jego niezachwianej pasji do futbolu.

Urodzony 9 listopada 1948 roku w Passo Fundo, w stanie Rio Grande do Sul, Luiz Felipe Scolari jest postacią, która odcisnęła znaczące piętno na historii światowego futbolu. Jego droga, zarówno jako piłkarza, jak i przede wszystkim jako trenera, pełna jest sukcesów, ale także momentów budzących kontrowersje. Przydomek „Felipão”, oznaczający „Wielki Phil”, doskonale oddaje jego charyzmę i silną osobowość, które pozwoliły mu osiągnąć tak wiele w tej wymagającej dyscyplinie.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na grudzień 2024 roku ma 76 lat.
• Żona/Mąż: Brak informacji w dostarczonym tekście.
• Dzieci: Brak informacji w dostarczonym tekście.
• Zawód: Trener piłkarski, dyrektor techniczny.
• Główne osiągnięcie: Mistrzostwo Świata z Brazylią w 2002 roku.

Luiz Felipe Scolari – Wczesne lata i korzenie

Dane osobowe i pochodzenie

Luiz Felipe Scolari przyszedł na świat 9 listopada 1948 roku w Passo Fundo, w stanie Rio Grande do Sul w Brazylii. Jego brazylijskie korzenie uzupełniają włoskie dziedzictwo rodziny Scolarich, co zaowocowało posiadaniem podwójnego obywatelstwa. To właśnie w stanie Rio Grande do Sul, regionie o silnych tradycjach piłkarskich, Scolari stawiał swoje pierwsze kroki w świecie futbolu.

Powszechnie znany jest pod portugalskim przydomkiem „Felipão”, oznaczającym „Wielki Phil”, który doskonale odzwierciedla jego silną osobowość i charyzmę. Jego pełne nazwisko to Luiz Felipe Scolari.

Tradycje rodzinne i wpływ ojca

Ścieżka kariery piłkarskiej Luiza Felipe Scolariego była w dużej mierze inspirowana jego ojcem, Benjaminem Scolarim, który sam był zawodowym piłkarzem. Dorastanie w domu, gdzie futbol był obecny na co dzień, z pewnością ukształtowało jego wczesne zainteresowanie tym sportem i wpłynęło na późniejsze wybory zawodowe. Tradycje rodzinne stanowiły ważny element jego życia i kariery.

Kariera zawodnicza Luiza Felipe Scolariego

Pozycja na boisku i styl gry

Jako młody zawodnik, Luiz Felipe Scolari występował na pozycji środkowego obrońcy. Cechowała go siła fizyczna, determinacja i dobre ustawianie się na boisku. Sam opisywał siebie jako gracza twardego, silnego fizycznie, z dobrym zmysłem taktycznym i umiejętnością przewidywania ruchów przeciwników. Był typowym obrońcą, który nie bał się walki i stawiał na solidność w defensywie.

Niezbyt pochlebny przydomek z czasów gry

Mimo zaangażowania, kariera zawodnicza Scolariego nie przyniosła mu uznania za techniczną finezję. Ze względu na postrzegany brak klasy w operowaniu piłką i pewną toporność, koledzy z boiska nadali mu niepochlebny przydomek „Perna-de-Pau”, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza „drewnianą nogę”. Ten przydomek, choć dziś może wydawać się żartobliwy, odzwierciedlał ówczesne postrzeganie jego umiejętności technicznych.

Największy sukces jako piłkarz

Mimo długiej kariery jako zawodnik, Luiz Felipe Scolari nie zdobył wielu prestiżowych trofeów. Jego jedynym znaczącym sukcesem jako piłkarza było mistrzostwo stanu Alagoas, które wywalczył w 1981 roku z drużyną CSA. Było to jedyne znaczące trofeum w jego piłkarskiej karierze, co stanowiło wyraźny kontrast z późniejszymi sukcesami trenerskimi.

Kariera trenerska Luiza Felipe Scolariego – Początki i sukcesy klubowe

Początki na ławce trenerskiej

Po zakończeniu kariery piłkarskiej w 1982 roku, Luiz Felipe Scolari niemal natychmiast przeniósł się na ławkę trenerską. Swoją menedżerską przygodę rozpoczął w klubie CSA, tym samym, z którym zdobył mistrzostwo jako zawodnik. Już w pierwszym sezonie pracy w nowej roli odniósł sukces, ponownie prowadząc drużynę do mistrzostwa stanu Alagoas. Był to obiecujący początek jego trenerskiej drogi.

Złota era w Grêmio (lata 90.)

Lata 90. XX wieku to okres największej chwały Luiza Felipe Scolariego w klubie Grêmio. Podczas swojej drugiej kadencji w tym klubie, trwającej od 1993 do 1996 roku, trener doprowadził drużynę do imponującego dorobku sześciu tytułów w ciągu zaledwie trzech lat. Kulminacją tego okresu było zdobycie prestiżowego Copa Libertadores w 1995 roku, co ugruntowało jego pozycję jako jednego z najlepszych trenerów w Brazylii.

Sukcesy w Grêmio nie ograniczały się jedynie do Copa Libertadores. W tym samym okresie Scolari zdobył również m.in. Copa do Brasil, Recopa Sudamericana oraz dwukrotnie mistrzostwo Brazylii. Jego praca w Porto Alegre wyznaczyła standardy dla przyszłych pokoleń trenerów w Brazylii, a drużyna Grêmio pod jego wodzą prezentowała niezwykle skuteczny styl gry, który zyskał uznanie fanów sportu.

Sukcesy z Palmeiras

Po okresie dominacji w Grêmio, Luiz Felipe Scolari przeniósł się do Palmeiras, gdzie również odniósł znaczące sukcesy. W latach 1998–2000 poprowadził klub do zwycięstwa w Copa do Brasil, Mercosur Cup oraz, co najważniejsze, do ich pierwszego w historii triumfu w Copa Libertadores w 1999 roku. Te osiągnięcia potwierdziły jego zdolność do budowania silnych drużyn i zdobywania najważniejszych trofeów w Ameryce Południowej.

Jego praca z Palmeiras przyniosła mu również indywidualne wyróżnienie. Za swoje wybitne osiągnięcia z klubem, w tym zdobycie Copa Libertadores, został uhonorowany tytułem najlepszego trenera Ameryki Południowej w 1999 roku. Było to potwierdzenie jego statusu jako jednego z czołowych szkoleniowców na kontynencie, a jego praca była doceniana przez ekspertów i dziennikarzy sportowych.

Przygoda w Premier League z Chelsea

1 lipca 2008 roku Luiz Felipe Scolari objął stanowisko trenera angielskiego klubu Chelsea. Był to znaczący moment w jego karierze, ponieważ stał się pierwszym w historii mistrzem świata prowadzącym klub w angielskiej Premier League. Jego debiut w roli trenera „The Blues” odbył się w Chinach przeciwko Guangzhou Pharmaceutical, co można uznać za zapowiedź jego późniejszej, udanej kariery w lidze chińskiej. Mimo pewnych sukcesów, jego pobyt w Chelsea okazał się stosunkowo krótki.

Praca w Anglii była dla Scolariego nowym wyzwaniem, jednak nie obyło się bez trudności. Choć przyznał, że jedną z motywacji do podjęcia pracy w Londynie była chęć zapewnienia synowi możliwości studiowania za granicą, a także zabezpieczenie swojej przyszłości emerytalnej, jego kadencja w Chelsea nie przyniosła oczekiwanych, długoterminowych sukcesów. Ostatecznie został zwolniony w lutym 2009 roku, co zakończyło jego przygodę z angielską piłką.

Dominacja w chińskiej lidze z Guangzhou Evergrande

W 2015 roku Luiz Felipe Scolari objął stery w chińskim klubie Guangzhou Evergrande. Jego pobyt w tym klubie okazał się niezwykle udany. Już w pierwszym sezonie pracy doprowadził drużynę do zdobycia mistrzostwa Chin oraz azjatyckiej Ligi Mistrzów (AFC Champions League). Jego zdolność do budowania zwycięskich zespołów została ponownie potwierdzona w rozgrywkach azjatyckich, gdzie jego drużyna prezentowała wysoki poziom gry.

Okres pracy w Chinach był dla Scolariego nie tylko sukcesem sportowym, ale także finansowym. Podpisując kontrakt z FC Bunyodkor w czerwcu 2009 roku (gdzie pracował wcześniej), Scolari stał się najlepiej opłacanym menedżerem piłkarskim na świecie, inkasując imponującą kwotę 13 milionów euro rocznie. Choć praca w Chinach nastąpiła później, świadczy o jego wysokiej wartości rynkowej i atrakcyjności dla klubów poszukujących doświadczonego szkoleniowca.

Ostatnie lata w Brazylii

W późniejszym okresie swojej trenerskiej kariery Luiz Felipe Scolari wielokrotnie wracał do brazylijskich klubów, z którymi był związany lub które reprezentowały jego rodzime strony. Prowadził m.in. Cruzeiro w latach 2020–2021, ponownie Grêmio w 2021 roku, a także Athletico Paranaense w 2022 roku. Te powroty świadczą o jego niezmiennym zaangażowaniu w brazylijski futbol i chęci pozostawienia swojego śladu w klubach, które darzy sympatią.

Jednym z przykładów jego pragmatycznego podejścia do kariery i życia było odejście z klubu Bunyodkor w maju 2010 roku. Wówczas Scolari zdecydował się odejść za porozumieniem stron, argumentując tę decyzję troską o edukację swojego syna. Pokazuje to, że poza ambicjami sportowymi, w jego życiu ważną rolę odgrywały również kwestie rodzinne i osobiste.

Kariera trenerska Luiza Felipe Scolariego – Reprezentacje

Mistrzostwo Świata 2002 z Brazylią

Objęcie reprezentacji Brazylii w czerwcu 2001 roku było jednym z najtrudniejszych, a zarazem najbardziej spektakularnych momentów w karierze Luiza Felipe Scolariego. Drużyna znajdowała się w krytycznym momencie eliminacji do Mistrzostw Świata. Mimo braku powołania dla uwielbianego przez naród Romário, Scolari potrafił zjednoczyć zespół i doprowadzić go do piątego w historii tytułu mistrza świata. Jego decyzja dotycząca Romário była jednym z najbardziej kontrowersyjnych, ale ostatecznie okazała się słuszna, prowadząc do największego triumfu w historii brazylijskiego futbolu.

Sukces na Mistrzostwach Świata 2002 był kulminacją długiej i trudnej drogi, która wymagała od Scolariego nie tylko umiejętności taktycznych, ale także silnej psychiki i zdolności do zarządzania grupą. Jego podejście do selekcji i budowania zespołu, choć czasem budziło wątpliwości, przyniosło oczekiwany rezultat, czyniąc go legendą brazylijskiego futbolu.

Sukcesy z reprezentacją Portugalii

W latach 2003–2008 Luiz Felipe Scolari prowadził kadrę Portugalii, stając się pierwszym obcokrajowcem na tym stanowisku od czasów Otto Glórii. Jego nominacja budziła początkowo opór, jednak szybko udowodnił swoją wartość. Z drużyną Portugalii dotarł do finału Euro 2004, gdzie uległ Grecji, a także do półfinału Mistrzostw Świata 2006, gdzie przegrał z Francją. Jego praca z portugalską reprezentacją pokazała, że potrafi odnosić sukcesy również poza Brazylią.

Za swoje zasługi dla portugalskiej piłki nożnej, Scolari został odznaczony Orderem Infanta Henryka (Order of Infante D. Henrique). Jest to prestiżowe odznaczenie państwowe, przyznawane za wybitne zasługi dla kultury i sportu Portugalii. To wyróżnienie świadczy o głębokim wpływie, jaki Scolari wywarł na rozwój portugalskiego futbolu podczas swojej kadencji jako selekcjonera reprezentacji.

Puchar Konfederacji 2013 z Brazylią

Po powrocie na stanowisko selekcjonera reprezentacji Brazylii w 2012 roku, Luiz Felipe Scolari poprowadził „Canarinhos” do triumfu w Pucharze Konfederacji w 2013 roku. W finale turnieju Brazylia pokonała potężną Hiszpanię, co było wielkim sukcesem i budziło nadzieję na dobry występ na domowych Mistrzostwach Świata rok później. Ten triumf był kolejnym dowodem na jego zdolność do prowadzenia drużyny do zwycięstwa w najważniejszych rozgrywkach.

Klęska na Mistrzostwach Świata 2014 w Brazylii

Druga kadencja Luiza Felipe Scolariego w roli selekcjonera reprezentacji Brazylii zakończyła się w atmosferze sportowego skandalu. Domowe Mistrzostwa Świata w 2014 roku miały być dla Brazylii okazją do odzyskania utraconego blasku, jednak dla Scolariego stały się symbolem druzgocącej porażki. Szokująca przegrana 1:7 z Niemcami w półfinale była jednym z najbardziej bolesnych momentów w historii brazylijskiego futbolu i bezpośrednio przyczyniła się do zakończenia jego pracy z kadrą.

Nagrody i wyróżnienia Luiza Felipe Scolariego

Uznanie trenerskie w Ameryce Południowej

Za swoje wybitne osiągnięcia z klubem Palmeiras, w tym historyczne zdobycie Copa Libertadores w 1999 roku, Luiz Felipe Scolari został uhonorowany tytułem najlepszego trenera Ameryki Południowej w tym samym roku. Było to zasłużone wyróżnienie, które potwierdziło jego status jako jednego z najlepszych szkoleniowców na kontynencie i podkreśliło jego znaczący wkład w rozwój brazylijskiego futbolu.

Odznaczenia państwowe

W uznaniu jego zasług dla portugalskiej piłki nożnej, Scolari został odznaczony Orderem Infanta Henryka (Order of Infante D. Henrique). Jest to prestiżowe odznaczenie państwowe, przyznawane za wybitne zasługi dla kultury i sportu Portugalii. To wyróżnienie świadczy o głębokim wpływie, jaki Scolari wywarł na rozwój portugalskiego futbolu podczas swojej kadencji jako selekcjonera reprezentacji.

Uznanie ekspertów

Luiz Felipe Scolari, dzięki swoim licznym sukcesom i długiej karierze, jest powszechnie wymieniany przez ekspertów i dziennikarzy sportowych w gronie 50 najwybitniejszych i najbardziej utytułowanych menedżerów piłkarskich w historii futbolu. Jego zdolność do budowania zwycięskich drużyn, zarówno na poziomie klubowym, jak i reprezentacyjnym, zyskała mu miejsce w panteonie legend tego sportu. Nazwisko Scolariego jest synonimem sukcesu i determinacji w świecie piłki nożnej.

Finansowe aspekty kariery Luiza Felipe Scolariego

Rekordowe zarobki w Uzbekistanie

W czerwcu 2009 roku Luiz Felipe Scolari podpisał kontrakt z FC Bunyodkor, uzbekistańskim klubem. Transakcja ta przyniosła mu nie tylko nowe wyzwanie sportowe, ale także rekordowe zarobki. Scolari stał się wówczas najlepiej opłacanym menedżerem piłkarskim na świecie, inkasując imponującą kwotę 13 milionów euro rocznie. Pokazuje to, jak wysoko ceniono jego umiejętności i doświadczenie na rynku transferowym.

Motywacje finansowe przy pracy w Chelsea

Przyznając się do motywacji finansowych przy przejściu do Chelsea w 2008 roku, Luiz Felipe Scolari zaznaczył, że jako 59-latek chciał zabezpieczyć swoją przyszłość emerytalną. Ta szczerość pokazuje pragmatyczne podejście do życia i kariery, gdzie obok ambicji sportowych pojawiały się również względy osobiste i finansowe. Praca w Anglii była dla niego nie tylko wyzwaniem sportowym, ale także okazją do zapewnienia stabilności finansowej.

Kontrowersje i osobowość Luiza Felipe Scolariego

Konflikt z Romário przed Mistrzostwami Świata 2002

Jednym z najbardziej pamiętnych i kontrowersyjnych momentów w karierze Luiza Felipe Scolariego była jego decyzja o niepowołaniu legendarnego Romário na Mistrzostwa Świata 2002. Mimo masowych protestów kibiców i publicznych próśb samego zawodnika, Scolari twardo odmówił powołania, stawiając na swoim. Ta decyzja, choć budziła ogromne emocje, okazała się słuszna, a Brazylia zdobyła wówczas swój piąty tytuł mistrza świata.

Kontrowersje związane z nominacją na trenera Portugalii

Nominacja Luiza Felipe Scolariego na stanowisko trenera reprezentacji Portugalii w 2003 roku była wydarzeniem budzącym opór. Był on pierwszym obcokrajowcem na tym stanowisku od czasów Otto Glórii, co wywołało dyskusje i pewne napięcia. Mimo początkowych kontrowersji, Scolari zdołał przekonać sceptyków swoimi wynikami, prowadząc Portugalię do finału Euro 2004 i półfinału Mistrzostw Świata 2006.

Incydent w Coritibie

Kariera trenerska Luiza Felipe Scolariego nie obyła się bez nietypowych i wręcz legendarnych incydentów. Jednym z nich była sytuacja w Coritibie, gdzie po przegraniu wszystkich trzech meczów, Scolari wsiadł do autobusu drużyny przeciwnej jadącego w stronę jego rodzinnych stron i nigdy nie wrócił. Ten epizod świadczy o jego impulsywności i czasem nieprzewidywalnym charakterze.

Reputacja „twardziela” i wybuchy złości

Luiz Felipe Scolari znany jest z trudnego i nieprzewidywalnego charakteru. W mediach często wspominano o jego „wybuchach złości” (tantrums), co przysporzyło mu reputacji „twardziela”. Jego osobowość, choć czasem budziła kontrowersje, była również postrzegana jako silna i motywująca, co pozwalało mu skutecznie zarządzać zespołami w trudnych momentach. Ten aspekt jego charakteru często podkreślano w analizach jego pracy trenerskiej.

Ciekawostki z życia i kariery Luiza Felipe Scolariego

Odrzucenie oferty prowadzenia Manchesteru City

W późniejszych wywiadach Luiz Felipe Scolari ujawnił, że przed podjęciem pracy w Chelsea w 2008 roku, odrzucił ofertę prowadzenia angielskiego klubu Manchester City. Ta informacja pokazuje, że miał on również inne opcje zawodowe, a jego wybór Chelsea był świadomą decyzją, która jednak nie przyniosła długoterminowych sukcesów w tym klubie.

Pragmatyzm ponad piękno

Mimo że pochodzi z Brazylii, kraju kojarzonego z „Joga Bonito” (pięknej gry), Luiz Felipe Scolari zawsze przedkładał wyniki i solidność defensywną nad widowiskowość. Jego pragmatyczne podejście do futbolu, skupiające się na efektywności i zdobywaniu punktów, często było przedmiotem dyskusji, ale jednocześnie stanowiło klucz do jego licznych sukcesów trenerskich.

Debiut w Chelsea w Chinach

Pierwszy mecz Luiza Felipe Scolariego w roli trenera Chelsea, który odbył się w Chinach przeciwko Guangzhou Pharmaceutical, był symbolicznym momentem. Zapowiadał on jego późniejszą, udaną karierę w lidze chińskiej, gdzie zdobył mistrzostwo Chin i azjatycką Ligę Mistrzów z Guangzhou Evergrande. Ten debiut w nietypowym miejscu okazał się proroczy dla jego przyszłości zawodowej.

Kluczowe osiągnięcia trenerskie Luiza Felipe Scolariego

Chronologia kariery trenerskiej

• 1982: CSA (Mistrzostwo stanu Alagoas)
• 1993–1996: Grêmio (sześć tytułów, w tym Copa Libertadores 1995)
• 1998–2000: Palmeiras (Copa do Brasil, Mercosur Cup, Copa Libertadores 1999)
• 2001–2002: Brazylia (Mistrzostwo Świata 2002)
• 2003–2008: Portugalia (Finał Euro 2004, Półfinał Mistrzostw Świata 2006)
• 2008–2009: Chelsea
• 2009–2010: Bunyodkor
• 2012–2014: Brazylia (Puchar Konfederacji 2013, Klęska na Mundialu 2014)
• 2015–2017: Guangzhou Evergrande (Mistrzostwo Chin, AFC Champions League)
• 2020–2021: Cruzeiro
• 2021: Grêmio
• 2022: Athletico Paranaense
• Obecnie: Dyrektor techniczny Grêmio

Luiz Felipe Scolari, znany jako Felipão, to postać, której nazwisko jest synonimem sukcesu i determinacji w świecie futbolu. Dowiódł, że pragmatyzm i nieustępliwość mogą prowadzić do największych triumfów, czego najlepszym dowodem jest zdobycie Mistrzostwa Świata z Brazylią w 2002 roku, a także liczne inne trofea klubowe i reprezentacyjne. Jego długa i barwna kariera, pełna zarówno spektakularnych zwycięstw, jak i momentów budzących kontrowersje, stanowi fascynującą lekcję o znaczeniu konsekwencji, siły charakteru i nieustannego dążenia do celu w sporcie.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Luiz_Felipe_Scolari